Η αναζητηση , το παιχνιδι. Να οδευεις προς το βορρα για να βρεις τον εαυτο σου Δεν εισαι εδω, δεν εισαι πουθενα. Ετσι ειναι. Δεν επιλεγεις να σβησεις τον εαυτο σου απο καπου,γιατι μετα σε κυναηγαει. Σε κυνηγαει σε καθε γωνια οταν βαδιζεις μοναχος σου, οταν οδηγας το αμαξι του ζαλισμενου φιλου σου ,οταν η κιθαρα ειναι ξεκουρδιστη. Φτιαξε,φτιαξε και ξαναφτιαξε. Το χωμα θα ερθει να σε βρει καταμουτρα πριν πεθανεις αν δεν τα φτιαξεις ..................... ΦΟΒΟΣ παλι και παλι και ξανα οταν τελειωσει το τελευταιο παλι. Οταν θα ακουμπας το τραπεζακι και γλιστρας απο ενα σκαμπο σκυμμενος στο τραπεζακι σου και θα θυμασαι. Φτιξε φτιαξε και ξαναφτιαξε.

Τρομος σε σενα τρομος σε αυτην ΤΡΟΜΟΣ .Αυτος ο κοσμος ζηταει για ενα ζευγαρακι να δινει φιλια στην παραλια. Εσυ ζητας για ενα τοπιο που ο οριζοντας σε κανει να δακρυζεις. Τι θελεις?

Μουσικη. ΜΟΥΣΙΚΗ

Εισαι αρκετα καλος αλλα οχι αυτο που ψαχνω και εξαλλου εσυ δεν μπορεις να πεις σε αγαπω. Δεν εισαι ,δεν κανεις.

''Η μια νυχτα δεν ειναι μια ζωη ''. Για μενα ειναι.

Και παλι κατι λεξεις βγαινουν δειλα δειλα. Σερνονται εξω απο τα την καρδια , παραπατουν στο μυαλο για να παραταχθουν μπρος τη λογικη ξαφνιασμενες και να κοκκινισουν. Ντρεπονται μια στιγμη για τη φυση τους αλλα μετα θυμαμαι πως η ντροπη ειναι σε αλλους πιο μεγαλη και πως αυτοι που αγαπω δεν δεχονται ντροπη απο εμενα.

Ακονιζω λιγο το μαχαιρι μου ,γιατι οι λεξεις πονανε, και πληγωνω ενα ακομα κομματι χαρτι.Μεσα απο τα ουρλιαχτα του ποναω και εγω και κανω το λογο μου πιο απαλο , πιο τρυφερο. Χαιδευω το χαρτι με λεξεις ομορφες οπως χαιδευω την καρδια μου οταν αγαπαει με λαθος τροπο. Στεκομαι λιγο πισω.... τρια βηματα απο το τετραδιο ... τρια βηματα απο τη ροη της νυχτας. Σημερα η μερα ηταν παλι γκριζα. Τα χρωματα μονο απο στιχους τραγουδιων. Για οτι γινει φταιω εγω , για οτι γινει φταιν οι αλλοι.

Το κοριτσι στην ακρη του μπαρ κοιταει. Σαν να ξεπροβαλε απο μυθιστορημα του Ντοστογιεφσκι , και εγω ο Ηλιθιος που δεν ακολουθαει. Να χολαινομαι εκει στην καρεκλα μου να μουλιαζω στο ποτο να τραγουδαω με τα μεγαφωνα. Γιατι να ασχοληθω αλλοστε. Βλεπω το τελος , το εζησα. Η ιστορια τελειωνει με πολλη ποιηση απο μενα και παρεξενεμενες ματιες απο τη αλλη. Παραγγελω αλλη μια μπυρα .γερνω πισω στην καρεκλα,τα ποδια ψηλα,βγαζω τα γυαλια και τα τοποθετω με προσοχη στο τραπεζι διπλα απο τα αδεια μπουκαλια..... ''ελα επιτελους και πες τη λυπη να μη χτυπαει την πορτα μου πια ,πες της απλα εφυγε,λειπει,εδω δεν μενει κανενας πια.....''