Poems,prayers and promises

Σημερα εξυπνησα με φυκια στα παπουτσια μου.

Υπαρχουν κατι ξωτικα που πιστευκουν οτι στο τελος του ουρανιου τοξου εχει χρυσαφι.

Οταν δεν μπορεις να σηκωσεις το σωμα σου αρχιζεις να μιλας για να φτασουν τα λογια σου εκει που δεν μπορεις να πας με το κορμι σου.

Ειμαι ερωτευμενος με τη θαλασσα την νυχτα.

...κοιταει τις θαλασσες και ολο φωναζει , βιρα .

Χωρις νοημα

Ανθρωποι μαθαινουν να αγαπουν με χιλιους διαφορετικους τροπους. Να στρωνουν το σωμα και τη ψυχη τους στα ποδια των αλλων που αγαπουν. Αλλα γι΄αυτο κλαινε...

Ανθρωποι μαθαινουν να μισουν με μυριαδες τροπους. Να μισουν μεχρι το αιμα τους να γινει χολη και να αρχιζει να τους καιει τα σωθικα. Και τοτε κλαινε...

Ανθρωποι τρεχουν ,μαθαινουν ,κοιτανε,σκονταφτουν,πονανε,απογοητευονται,μαγευονται,

τρελλενονται,πινουν,τρωνε ,χεζουν,τραγουδανε,ανοιγοκλεινουν τα βλεφαρα,φωναζουνε,μουντζωνουνε ,βριζουνε,αγκαλιαζουνε,κλεβουνε,φτυνουνε,

σηκωνονται,κανουν τουμπες,ντυνονται ,ξυντυνονται,

κανουν ερωτα,φιλιουνται,ακουνε,γδερνονται,δουλευουν,

κοιμουνται,ξυπνανε,πεθαινουνε,γεννιουνται,ξαναπεθαινουνε,ξαναγενιουνται,πεθαινουνε,

γεννιουνται,ξαναπεθαινουνε,

ξαναγεννιουνται,ξανα...,ξανα...,ξανα...,ξανα...,ξανα...,ξανα...,ξανα....,

ξανα.....,ξανα........,ξανα............................................................................

ΦΟΒΟΣ

Nobody is hungry,nobody is starving.Nobody is homeless and nobody feels pain. Nobody gets angry home after work and beats up his little daugher or son.Nobody is chased by dirty policemen. Nobody has two jobs so that he can look his wife in the eyes after switching on the lights in their bedroom at 2 o clock in the morning.Nobody feels pain. Nobody steals or tries to make easy money.Nobody is indifferent ,nobody is called crazy because he things trust is important.Nobody pays to get to sleep with someone and nobody goes to a place that he pays to get into glamourous buildings and dresses by some stupid ,socially paid of, contract to look cool and accepted.Nobody has empty dreams.Nobody things money are eatable and can produce oxygen.Nobody cuts trees to see something behind them.Well if you believe all that you are not alone, indifference is something we have adapted and by that we have lost the ability to sing inside our souls because it no longer has a voice.We dont sing like we use to ,we dont dance.We thing humanity has reached a maximum but it can not go furter down to the ground.

Δεν παν στο διαολο ,δεν παν στο διαολο τα λεφτα ,οι αναγκες οι κομπλεξικοι και τα παιδια του μπαμπα....

Μα εχει κατι ομορφα Mercedes κατω στις αποθηκες που συμβολιζουν πολλα... Οικονομικη κριση και μαλακιες ,τουτα τα πραματα εν μας αγγιζουν εμας γιατι η κληρονομια μας εν μεγαλη οπως τα πορτοφολια των πολιτικων μας που εν κωλωνουν να παραγείλουν αλεξισφαιρα ολοκαίνουρια αυτοκινητακια.Τωρα οσον αφορα τις περικοπες για τον προυπολογισμο του κρατους ...γιατι να μεν πετσοκοψουμε τους χαζους φοιτητες που νομιζουν οτι η μορφωση αξιζει κατι περισσοτερο απο ενα μεταφορικο μεσο με leather καθισματα και ολα τα extra. Ατε σιορ τωρα μαλακιες εκεινοι να περνουν καλα να ζουν να φουσκωνουν να τους χαιρόμαστε οταν το μικρο τους εγκεφαλο ποτιζει το αιμα της ματαιοδοξιας,να παρελαυνουν μπροστα που το γυαλι μεσα στο μικρο κουτι του σαλονιου μας. Ετσι και και αλλιως σε κουτια ζουν σαν τα ποντικουθκια ,ανημποροι να δουν ποτε το φως του ηλιου . Ο Διογενης παντως αν εζουσε τωρα ηταν να θελει πολλα φυτιλια για το φαναρι του.

http://www.youtube.com/watch?v=9ALNtgYrhKk

Κατι απλως γραμμενο

Ναι αλλα...Ιντα ωραια να πορωνεσαι ,να γερνεις την κεφαλι σου πισω και να τραγουδας ενα τραγουδι που ξερεις τα λογια του. Εν το ιδιο καπως με μια σκεψη που την γυροφερνεις πολλην καιρο μεσα στο μυαλο σου αλλα απλα επαναλαμβανεις την ωσπου οι εκατο δισεκατομυρια νευρωνες του απειροελαχιστης σημασιας (αλλα απεριοριστης ισχυς και ακτινας δρασης) εγκεφαλου σου μαθαινουν να την προσπερνουν και να την μετατρεπουν σε read only memory στερωντας σου ανευ τυψεων την αρχικη επιρροη της. Αλλα εσυ τραγουδας με την μπυρα σου διπλα να γελα με ενα χαμογελο γεματο ειρωνια . Ειρωνια γιατι..? Επειδη περιμενουν σε τοσα πολλα και η μπυρα ξεγελα σε σαν τη πιο απιστη γυναικα , ξεχουρδιζει σε καθε φορα που βρισκεις την μελωδια που να πηγαινει με τον ρυθμο της καρδιας σου ,καρδια τελοσπαντων ...οτι να ναι...! Ξερεις κατι εν τουτα τα ¨οτι να ναι ¨ που με σκοτωνουν. Τωρα πρεπει να γραψω κατι ωραιο για να κλεισω....¨ΟΜΟΡΦΙΑ¨ .Ομορφια στην σκεψη ,στην αγαπη , στην μουσικη και στο καθε χαμογελο που αναγεννιεται απο πολυχρονη σταχτη.

Περι διαβολων

ΜΗΔΕΝ. Σκεφτου καθε αποφαση της στιγμης να πρεπει να αρκεφκει που το μηδεν.Σαν να πρεπει να χτιζεις παντα που την αρχη ,τουτην την ηλιθια ιδεα ασπαζεται το χαζο μυαλουδακι μου που εχει την ταση να μιλα και να σκεφτεται χωρις εμενα. Να απαρνιεσαι ολα τα ευεργετηματα που σε εκαναν αυτο που εισαι σημερα επειδη ο παραγοντας που τα καθορισε ειναι η τυχη και οχι κατι αλλο πιο υποκειμενικο πιο...αυθαιρετο. Εχει την γοητευτικη του αποψη αλλα εχει και την συντηριτικη του οπισθοδρομικη του πλευρα. Μια σφηνα ειναι μεσα στο κεφαλι μου και μου λαλει συνεχεια πως εισαι οτι εισαι γυμνος χωρις στεγη και το μονο σου πληρεξουσιο ειναι το μυαλο σου και τα γονιδια σου που πρεπει αναλογα να συμμορφωθεις ή να κυρηξεις πολεμο μαζι τους. Σημερα εκαμα καποιον να λυπηθει για μενα και το τι ειπα...σωστο ή λαθος εν σχετικο ,ηθικο ή ανηθικο προσπαθω να το αποβαλω ,αλλα το γεγονος ειναι οτι ενιωσα ασχημα κατι που δεν μπορω να καμπυλωσω για να το παρουσιασω αλλιως. Εν ξερω γιατι ειμαι τοσο σκληρος με τον εαυτο μου ,παντα ημουν, και στα εικοσι μου χρονια δεν βλεπω κατι να αλλαζει λογω εγωισμου ή λαθος εκτιμησης βαθμου αξιολογησης. Παντως ενα πραγμα ξερω να λεω για παρηγορια ...πως οταν κλεινω τα ματια μου βλεπω αγαπη να πλανιεται στους καλους ανθρωπους και να τους ξεκουραζει εστω για μια βραδια η συνειδηση μας τα κορμια τους.

Τάσεις φυγής... Σαν να εχεις ενα πελωριο μαγνητη να σε τραβα σε ενα και μονο σημειο του οριζοντα.Να θελεις να τρεξεις εκει που δεν υπαρχουν δρομοι ή εκει που οι δρομοι ειναι στρωμενοι με γυαλι...Να σε κουραζουν οι ανθρωποι και να απορριπτεις ακουσια αυτα που σου προσφερουν απλοχερα ,να μην μπορεις να δωσεις κατι οταν υπαρχει ανταλλαγμα γιατι σου φαινεται ψευτικο. Να θελεις να χορεψεις ακομα και οταν σταματησει η μουσικη γιατι το αποθηκευσε η καρδια σου για να το αναπαραγει στις πιο ακαταλληλες στιγμες. Να σε πιανει ενας κομπος στο στομαχι οταν υπαρχει ησυχια στο τραπεζι με φιλους. Πηδωντας απο το ενα θραυσμα παγου στο αλλο νοιωθωντας το κρυο αλλα η στερια να απομακρυνεται σε καθε σου αλμα. Οι λεξεις σταματουν να σου δινουν εικονες και μενει μονο η μουσικη να γεμιζει χρωμα το μυαλο σου. Φευγει και αυτη σαν την εχει καποιος αλλος αναγκη και μενεις τελειως μονος σου ,με τον ασπρο καμβα του μυαλου σου. Συντομα ομως ο κομπος στο στομαχι επιστρεφει, τωρα διψασμενος να μιλησει,να αγγιξει, να κοιταξει στα ματια ... να βυθιστει στα χρωματα της ιριδας και να μπει στο μικρο μαυρο κελι στο κεντρο της μεχρι να κουραστει ξανα.