Κατι ανθρωποι που σκοτωνουν παντα τι στιγμη και μολυνουν τον αερα με αρνητικη ενέργεια.Εισαι κοντα τους και νοιωθεις να σου ρουφα καποιος καθε μορφή έμπνευσης και εσωτερικης γαλήνης. Βασικα οτι και να πεις εν πολλα λλιο. Εν καταστροφικοι. Εν ανθρωποι που εν τους αρεσκουν τα ανεκδοτα που εν παραστατικα με πολλες φωνες και θεατρικη μορφη. Εν ανθρωποι που καθουνται μπροστα που την τελεοραση για να χαλαρωσουν αντι να ακουσουν μουσικη. Που ξερουν παντα ποτε να σταματησουν να πινουν.!!! Που ουλλη τους η ζωη περιστρεφεται γυρω που την θεληση για αδρανεια και οχι για κινηση .Που εν βουτουν που την αποβαθρα αμαν σκοτεινιασει. Που κρυφκουνται μες το δωματιο του εστω και αν εν καλοκαιρι. Που αγαπουν χωρις να καμνουν μαλακιες. Που ερωτευκουνται χωρις να τα καμνουν σκατα τις μισες φορες. Που η εννοια τους εν η αποκατασταση σε ουλους τους τομεις. Που πιστευκουν ακομα στην ιστορια που μας εμαθενναν στο δημοτικο και το γυμνασιο. Που γιορταζουν μεγαλα γεγονοτα χωρις να χορευκουν και που εν συγκινουνται οταν βλεπουν ταινιες οπως το Amelie και το Pursuit of Happiness.
Ας πουμε ρε ανθρωπε ποσο να φοβασαι ....? Εν κουραστικο να σκεφτεσαι παντα και να σχεδιαζεις και να μιλας και να λαλεις αστεια που ακουσες στην τηλεοραση και να φορεις τα ρουχα σου συγηρισμενα και, και , και και ........ να σκονταφτεις στο παρελθον.
No comments:
Post a Comment